برفک دهان در نوزادان؛ علت‌ها، علائم، روش‌های تشخیص و کامل‌ترین راه‌های درمان

فهرست مطالب

برفک دهان در نوزادان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های دهانی در ماه‌های اول زندگی نوزاد است و تقریباً هر پدر و مادری ممکن است حداقل یک‌بار با آن مواجه شود؛ لکه‌های سفید سمج روی زبان و داخل دهان که با دستمال ساده پاک نمی‌شوند و گاهی نوزاد را بی‌قرار و بدغذا می‌کند. اگرچه در بسیاری از موارد، برفک دهان خطر جانی فوری ندارد، اما می‌تواند درد، اختلال در شیردهی و حتی کاهش وزن‌گیری نوزاد را به‌دنبال داشته باشد. در این مطلب، از پایه‌ترین تعریف‌ها تا علت‌ها، علائم، روش‌های تشخیص، درمان دارویی و خانگی و همچنین راه‌های پیشگیری از برفک دهان را قدم‌به‌قدم بررسی می‌کنیم تا والدین تصویر روشنی از این عفونت شایع اما قابل‌درمان داشته باشند.

تعریف برفک دهان و نقش قارچ کاندیدا در ایجاد آن

برفک دهان (Oral Thrush) یک نوع عفونت قارچی در مخاط دهان است که عامل اصلی آن قارچی به نام کاندیدا آلبیکانس است. این قارچ به‌طور طبیعی، در مقدار کم، روی پوست و مخاط دهان انسان وجود دارد و به‌تنهایی مشکل‌ساز نیست. اما زمانی که تعادل میکروبی دهان به هم می‌خورد یا سیستم ایمنی نوزاد هنوز به‌خوبی قوی نشده، این قارچ فرصت رشد بیش‌ازحد پیدا می‌کند و به صورت لکه‌های سفید، کرمی و چسبنده روی زبان، داخل گونه‌ها، سقف دهان و گاهی لثه‌ها ظاهر می‌شود.

تفاوت برفک دهان با شیر خشک‌زده یا باقی‌مانده شیر در دهان

یکی از چالش‌های والدین این است که تشخیص دهند «این سفیدی روی زبان نوزاد برفک است یا فقط بقایای شیر؟»
چند تفاوت مهم:

  • باقی‌مانده شیر معمولاً به‌راحتی با یک گاز استریل مرطوب یا کمی آب روی زبان پاک می‌شود، درحالی‌که برفک چسبنده‌تر است و با پاک‌کردن ساده از بین نمی‌رود.
  • وقتی سعی می‌کنید برفک را با فشار پاک کنید، ممکن است مخاط زیر آن قرمز و حتی کمی زخمی یا خون‌آلود شود.
  • شیر خشک‌زده معمولاً فقط روی زبان دیده می‌شود؛ اما برفک می‌تواند روی سطح داخل گونه‌ها، سقف دهان و لثه‌ها هم ظاهر شود.
abd ol samadi3

علائم و نشانه‌های برفک دهان در نوزادان

علائم ظاهری روی زبان، گونه‌ها و لثه: در نگاه اول، برفک دهان مثل لکه‌های کوچک و پراکنده شیر خشک‌زده به نظر می‌رسد، اما ظاهر آن چند ویژگی خاص دارد:

لکه‌های سفید، پوسته‌پوسته و چسبنده : این لکه‌ها می‌توانند:

  • به شکل نقاط یا پلاک‌های سفید خامه‌ای روی زبان، داخل گونه‌ها، سقف دهان، لثه و حتی روی لب‌های داخلی دیده شوند.
  • هنگام تلاش برای پاک‌کردن، به سختی جدا شوند و زیر آن‌ها مخاط قرمز و تحریک‌شده دیده شود.
  • در موارد شدیدتر، تقریباً سطح زیادی از زبان و دهان را بپوشانند.

علائم غیرمستقیم مانند درد، بی‌قراری و کاهش اشتها:

این لکه‌ها می‌توانند:

  • به شکل نقاط یا پلاک‌های سفید خامه‌ای روی زبان، داخل گونه‌ها، سقف دهان، لثه و حتی روی لب‌های داخلی دیده شوند.
  • هنگام تلاش برای پاک‌کردن، به سختی جدا شوند و زیر آن‌ها مخاط قرمز و تحریک‌شده دیده شود.
  • در موارد شدیدتر، تقریباً سطح زیادی از زبان و دهان را بپوشانند.

همه نوزادان مبتلا به برفک لزوماً درد شدید نشان نمی‌دهند؛ اما در بسیاری از موارد، علائم غیرمستقیم زیر دیده می‌شود:

  • بی‌قراری هنگام شیردهی، جدا کردن مکرر دهان از سینه یا شیشه
  • گریه هنگام مکیدن، انگار دهان درد می‌کند
  • کاهش طول مدت شیر خوردن و در نتیجه، کاهش دریافت شیر
  • گاهی اختلال خواب به‌دلیل ناراحتی دهانی
    این علائم، به‌خصوص اگر همراه لکه‌های سفید داخل دهان باشند، احتمال برفک را بالا می‌برند.

آیا برفک دهان برای نوزاد دردناک است؟

بسته به شدت عفونت و حساسیت خود نوزاد، تجربه درد متفاوت است. در برخی نوزادان، برفک خفیف بوده و فقط از نظر ظاهری قابل مشاهده است بدون اینکه نوزاد واکنش خاصی نشان دهد. اما اگر تعداد ضایعات زیاد باشد یا مخاط زیر آن‌ها تحریک و زخمی شده باشد، مکیدن و بلع می‌تواند دردناک شود. والدین معمولاً این درد را از روی رفتار نوزاد حین شیردهی (گریه، جدا شدن، امتناع از شیر خوردن) متوجه می‌شوند.

علت‌های ایجاد برفک دهان در نوزادان

علت‌های ایجاد برفک دهان در نوزادان

رشد بیش‌ازحد قارچ کاندیدا در دهان

قارچ کاندیدا در دهان بیشتر افراد و نوزادان وجود دارد، اما در حالت عادی، تعادل بین قارچ‌ها، باکتری‌های مفید و سیستم ایمنی برقرار است. وقتی این تعادل به هم می‌خورد، کاندیدا رشد کرده و به شکل عفونت بروز می‌کند.

انتقال قارچ از مادر به نوزاد

در بسیاری از موارد، نوزاد هنگام عبور از کانال زایمانی یا در طول شیردهی، با قارچ کاندیدا در تماس قرار می‌گیرد که این امر منجر به بروز عفونت‌های قارچی و برفک در دهان می‌شود.

رابطه شیردهی و ترک‌خوردگی نوک سینه

عفونت قارچی نوک سینه مادر با علائمی مثل قرمزی، خارش و درد، عامل اصلی انتقال قارچ به نوزاد است. این آلودگی در چرخه‌ای میان مادر و نوزاد جابه‌جا می‌شود؛ بنابراین برای قطع این زنجیره و جلوگیری از بازگشت عفونت، درمان هم‌زمان هر دو ضروری است.

ضعف سیستم ایمنی در نوزاد در بدو تولد

نوزادان به‌خصوص در ماه‌های اول زندگی، سیستم ایمنی کامل و قدرتمندی ندارند. این موضوع طبیعی است، اما همین ضعف نسبی باعث می‌شود کاندیدا به‌راحتی رشد کند. در نوزادان نارس، با وزن کم یا نوزادانی که در بخش‌های ویژه بستری بوده‌اند، احتمال بروز برفک بیشتر است.

مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در مادر یا نوزاد

آنتی‌بیوتیک‌ها با حذف باکتری‌های مفید، فضا را برای رشد قارچ کاندیدا فراهم می‌کنند؛ لذا مصرف این داروها توسط مادر شیرده یا نوزاد، عامل اصلی برفک است. همچنین عوامل بهداشتی نظیر استریل نکردن پستانک و شیشه شیر، باقی ماندن شیر در دهان و رطوبت مداوم اطراف آن، احتمال بروز این عفونت را افزایش می‌دهند.

راه‌های تشخیص برفک دهان نوزاد

تشخیص بالینی توسط متخصص اطفال یا دندانپزشک کودکان

در اغلب موارد، برفک دهان با معاینه چشمی ساده توسط پزشک اطفال یا دندان‌پزشک کودکان تشخیص داده می‌شود. پزشک با نگاه به لکه‌های سفید، بررسی چسبندگی آن‌ها و وضعیت مخاط زیرین، معمولاً می‌تواند تشخیص را قطعی کند. در موارد خاص یا مقاوم، ممکن است نمونه‌برداری سطحی برای بررسی آزمایشگاهی انجام شود، اما این کار در نوزادان سالم خیلی شایع نیست.

تفاوت برفک دهان با زخم‌های دیگر دهانی

برفک دهان باید از سایر ضایعات دهانی مثل:

  • آفت دهانی (لکه‌های سفید/زرد با هاله قرمز و بسیار دردناک)
  • زخم‌های ناشی از آسیب مکانیکی (گاز گرفتن، سایش شیشه شیر)
  • ضایعات ویروسی (مثلاً تاول‌ها و زخم‌های ناشی از ویروس‌ها)
    تفکیک شود. در برفک، معمولاً ضایعات به صورت «لکه سفید روی زمینه قرمز» دیده می‌شوند که با پاک‌کردن تا حدی جدا شده و مخاط زیر آن آزرده است.

چه زمانی برفک دهان نیاز به بررسی تخصصی دارد؟

در موارد زیر حتماً باید تشخیص و پیگیری توسط پزشک متخصص انجام شود:

  • برفک وسیع، شدید یا همراه با تب، بی‌حالی، بی‌اشتهایی واضح
  • عدم بهبود با درمان‌های اولیه یا عود مکرر برفک
  • وجود علائم دیگر مثل بثورات پوستی قارچی در ناحیه پوشک
  • نوزادان با سابقه بیماری‌های زمینه‌ای، نارس بودن یا ضعف شدید ایمنی
abd ol samadi2

روش‌های درمان برفک دهان نوزادان

درمان دارویی برفک دهان: در بسیاری از موارد، پزشک برای درمان برفک دهان نوزاد یک داروی ضدقارچ موضعی تجویز می‌کند.

انواع داروهای ضدقارچ مناسب نوزاد (مانند نیستاتین):

نیستاتین (Nystatin) یکی از رایج‌ترین داروهای مورد استفاده است که به صورت سوسپانسیون دهانی تجویز می‌شود. گاهی در شرایط خاص، داروهای ضدقارچ دیگری هم بنا به تشخیص پزشک استفاده می‌شوند.
نکته مهم این است که نوع دارو، دوز و مدت مصرف باید حتماً توسط پزشک کودکان یا متخصص تعیین شود و از مصرف خودسرانه یا تغییر دوز اجتناب گردد.

نکات مهم هنگام مصرف دارو

  • دارو معمولاً چند بار در روز، بعد از شیردهی، در دهان نوزاد چکانده می‌شود تا روی ضایعات قرار بگیرد.
  • بهتر است تا مدتی بعد از مصرف دارو، نوزاد شیر نخورد تا دارو در تماس بیشتری با مخاط بماند (اگر پزشک توصیه کرده باشد).
  • طول دوره مصرف باید کامل شود، حتی اگر علائم ظاهری زودتر بهبود پیدا کنند؛ قطع زودهنگام می‌تواند باعث عود عفونت شود.
  • در صورت بروز هرگونه واکنش حساسیتی (قرمزی منتشر، تنگی نفس، تورم غیرعادی) باید فوری با پزشک تماس گرفته شود.

درمان خانگی برفک دهان نوزاد

درمان‌های خانگی هرگز جایگزین درمان دارویی تجویزی نیستند، اما می‌توانند به‌عنوان کمک‌کننده، کنار درمان اصلی استفاده شوند؛ البته فقط با تأیید پزشک.

شست‌وشوی دهان و لثه با گاز استریل

پس از هر بار شیردهی، می‌توان با یک گاز استریل مرطوب (فقط با آب جوشیده سرد شده) به‌آرامی روی لثه‌ها، سطح زبان و داخل گونه‌ها را پاک کرد تا باقی‌مانده شیر کمتر بماند. این کار:

  • محیط دهان را تمیزتر می‌کند
  • احتمال رشد بیش‌ازحد قارچ را کاهش می‌دهد
  • به والدین کمک می‌کند بهتر تغییرات داخل دهان را زیر نظر داشته باشند

استریل کردن پستانک

اهمیت تعویض و استریل کردن پستانک و شیشه شیر

هر چیزی که با دهان نوزاد در تماس است می‌تواند منبع آلودگی قارچی باشد. بنابراین:

  • پستانک، سری شیشه شیر و دندان‌گیرها باید مرتب شسته و طبق توصیه‌ها جوشانده یا استریل شوند.
  • در صورت عفونت شدید، گاهی توصیه می‌شود پستانک قدیمی تعویض شود.
  • از مکیدن طولانی‌مدت پستانک، خصوصاً در حالت خیس و آلوده، باید اجتناب شود.

درمان با محلول فلوس و نکات ایمنی استفاده

در برخی منابع سنتی یا توصیه‌های غیررسمی، از «محلول فلوس» یا مواد مشابه برای برفک دهان نام برده می‌شود. نکته مهم این است که:

  • هرگونه محلول یا ترکیب غیرپزشکی که برای نوزاد استفاده می‌شود، اگر تحت نظر پزشک نباشد، می‌تواند خطرناک باشد.
  • مخاط دهان نوزاد بسیار حساس است و استفاده از محلول‌های غیراستاندارد، غلیظ، الکلی یا تحریک‌کننده می‌تواند باعث سوختگی، التهاب یا آلرژی شود.

به همین دلیل، هر گونه استفاده از محلول فلوس یا ترکیبات مشابه باید فقط در صورت تأیید و دستور مستقیم پزشک انجام شود، و در اکثر راهنماهای علمی، درمان استاندارد همان داروهای ضدقارچ تأییدشده است.

درمان قطعی برفک دهان؛ چه زمانی امکان عود وجود دارد؟

درمان صحیح و کامل، در اغلب موارد به بهبود کامل برفک دهان منجر می‌شود. اما اگر:

  • درمان نیمه‌کاره رها شود،
  • مادر و نوزاد هم‌زمان درمان نشوند (وقتی هر دو درگیر هستند)،
  • بهداشت دهان و وسایل تغذیه رعایت نشود،
    امکان عود مجدد وجود دارد. بنابراین، درمان «قطعی» زمانی معنا پیدا می‌کند که هم دارو درست مصرف شود و هم منبع عفونت و عوامل زمینه‌ای کنترل شوند.

رعایت بهداشت دهان نوزاد

راه‌های پیشگیری از برفک دهان نوزاد

رعایت بهداشت دهان نوزاد بعد از شیردهی: بعد از هر بار تغذیه (چه با سینه، چه با شیشه)، اگر نوزاد کوچک است و هنوز دندان ندارد، می‌توان با یک گاز استریل یا پارچه نرم و تمیز که با آب جوشیده سرد شده مرطوب شده، به‌آرامی لثه‌ها و سطح زبان را تمیز کرد. این کار از ماندن لایه شیر و قند روی مخاط جلوگیری می‌کند.

پیشگیری از انتقال قارچ از مادر به نوزاد: اگر مادر علائم عفونت قارچی روی نوک سینه (سوزش، قرمزی براق، خارش، درد عمیق) دارد، لازم است با پزشک مشورت کند تا در صورت نیاز، درمان ضدقارچ برای خود او هم شروع شود. در غیر این صورت، حتی اگر نوزاد درمان شود، احتمال عود از سمت سینه آلوده وجود دارد. خشک نگه داشتن نوک سینه بعد از شیردهی و استفاده از پدهای تمیز و قابل تعویض نیز کمک‌کننده است.

استریل کردن لوازم تغذیه نوزاد:

  • شیشه شیر، سرشیشه، پستانک، دندان‌گیر و هر وسیله‌ای که وارد دهان نوزاد می‌شود باید مرتب شسته و طبق توصیه‌ها جوشانده یا در دستگاه استریل‌کننده تمیز شود.
  • از «لیس زدن پستانک توسط والدین برای تمیز کردن» باید کاملاً پرهیز شود؛ این کار فقط میکروب‌ها و قارچ‌های دهان بزرگسال را به نوزاد منتقل می‌کند.

کنترل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و راهکارهای جایگزین:  آنتی‌بیوتیک باید فقط در صورت نیاز واقعی و طبق دستور پزشک تجویز شود، چه برای نوزاد و چه برای مادر. مصرف بی‌رویه، غیرضروری یا خودسرانه آنتی‌بیوتیک، علاوه بر مشکلات دیگر، تعادل میکروبی دهان و روده را برهم زده و ریسک برفک را بالا می‌برد. در برخی موارد، پزشک برای حفظ تعادل میکروبی، توصیه‌هایی مثل تغذیه مناسب، شیر مادر و گاهی پروبیوتیک‌ها را مدنظر قرار می‌دهد.

عوارض احتمالی برفک دهان در صورت عدم درمان

عوارض درمان نشدن برفک دهان شامل موارد زیر است:

  • گسترش عفونت: سرایت قارچ به گلو، مری و دستگاه گوارش که باعث درد هنگام بلع، امتناع از شیر خوردن و تب می‌شود.

  • اختلال در رشد: کاهش اشتها و حجم شیر دریافتی به دلیل درد، که منجر به افت وزن‌گیری و توقف نمودار رشد نوزاد می‌گردد.

  • عفونت‌های مکرر: در صورت عدم رعایت بهداشت و درمان هم‌زمان مادر و نوزاد، چرخه عفونت تکرار شده که ممکن است نشان‌دهنده ضعف سیستم ایمنی باشد.

سوالات متداول برفک دهان در نوزادان

برفک دهان نوزاد چیست و چه علائمی دارد؟

برفک دهان یک عفونت قارچی ناشی از رشد بیش‌ازحد قارچ کاندیدا در مخاط دهان نوزاد است. این عفونت معمولاً به صورت لکه‌های سفید، کرمی و چسبنده روی زبان، داخل گونه‌ها، سقف دهان و گاهی لثه‌ها دیده می‌شود. نوزاد ممکن است حین شیر خوردن بی‌قرار شود، گریه کند، اشتهایش کم شود یا در موارد شدیدتر، به‌طور کلی از مکیدن امتناع کند.

مهم‌ترین علت، به‌هم خوردن تعادل میکروبی دهان و ضعف نسبی سیستم ایمنی در ماه‌های اول زندگی است. این وضعیت می‌تواند بر اثر انتقال قارچ از مادر (نوک سینه آلوده)، مصرف آنتی‌بیوتیک در مادر یا نوزاد، بهداشت ناکافی لوازم تغذیه و باقی‌ماندن شیر در دهان ایجاد شود. قارچ کاندیدا در حالت طبیعی هم وجود دارد، اما وقتی کنترل نشود، به شکل برفک ظاهر می‌شود.

در موارد خفیف، ممکن است نوزاد درد چندانی حس نکند و فقط لکه‌های سفید دیده شوند؛ اما در موارد متوسط و شدید، مخاط زیر ضایعات تحریک و زخمی می‌شود و مکیدن برای نوزاد دردناک خواهد بود. برفک دهان در نوزاد سالم معمولاً خطر جانی مستقیم ندارد، اما اگر درمان نشود، می‌تواند به مشکل تغذیه، اختلال وزن‌گیری و در موارد خاص، گسترش عفونت به حلق و دستگاه گوارش منجر شود.

اقدامات خانگی بیشتر نقش حمایتی دارند؛ مانند تمیز کردن آرام لثه‌ها و داخل دهان با گاز استریل مرطوب، شستن و استریل‌کردن منظم پستانک و سرشیشه، و توجه به خشک و تمیز بودن دهان و اطراف آن. این روش‌ها به کاهش بار قارچی کمک می‌کنند، اما جایگزین داروهای ضدقارچ تجویزی نیستند و همیشه باید در کنار مشاوره پزشک به‌کار بروند، نه به‌جای آن.

درمان دارویی معمولاً با داروهای ضدقارچ موضعی مانند نیستاتین انجام می‌شود که چند بار در روز در دهان نوزاد استفاده می‌شود. این درمان زمانی ضروری است که برفک گسترده باشد، نوزاد درد و مشکل در شیر خوردن داشته باشد یا برفک به خودی‌خود برطرف نشود. نوع دارو، مقدار و مدت درمان باید حتماً توسط پزشک اطفال یا دندان‌پزشک کودکان تعیین شود و دوره درمان نباید خودسرانه قطع شود.

رعایت چند نکته ساده اما مهم کمک‌کننده است: تمیز کردن دهان نوزاد بعد از تغذیه، استریل‌کردن شیشه شیر، پستانک و دندان‌گیرها، اجتناب از استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک، درمان هم‌زمان عفونت قارچی احتمالی روی نوک سینه مادر و پرهیز از رفتارهایی مثل لیسیدن پستانک توسط والدین برای «تمیز کردن». این اقدامات تعادل میکروبی و بهداشت دهان را حفظ می‌کند و احتمال برفک را کم می‌کند.

اگر برفک همراه با تب، بی‌حالی، کاهش واضح شیر خوردن، گریه‌های شدید هنگام مکیدن، یا گسترش ضایعات به حلق و لب‌ها باشد، باید سریع با پزشک مشورت شود. همچنین اگر نوزاد بیماری زمینه‌ای یا ضعف سیستم ایمنی دارد، یا برفک با وجود درمان عود می‌کند، مراجعه فوری و بررسی تخصصی ضروری است. در این شرایط، برفک می‌تواند علامتی از مشکل جدی‌تر باشد و نباید به درمان خانگی محدود اکتفا کرد.

دکتر عبدالصمدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا عبارت زیر را پاسخ دهید *